تو همانی که دلم لک زده لبخندش را او کــه هرگز نتوان یافت همانندش را منم آن شاعر دلخون که فقط خرج تو کرد غــــزل و عاطفــــه و روح هنرمندش را از رقیبان کمین کرده عقب می ماند هر که تبلیغ کند خوبـی ِ دلبندش را مثــــل آن خــواب بعید است ببیند دیگر هر که تعریف کند خواب خوشایندش را مادرم بعد تو هی حال مرا می پرسد مادرم تاب ندارد غــــم فــــــرزندش را عشق با اینکه مرا تجزیه کرده است به تو بـــه تــــو اصرار نکرده است فـــرآیندش را قلب ِ من موقع اهدا به تـــو ایراد نداشت مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را حفظ کن این غزلم را که به زودی شاید بفرستند رفیقـــان بــه تو این بندش را : «منم آن شیخ سیه ر

هر کُجا طُ هَستی بَرای مَن بهشته

#مادر

امضا:ME

دختری را که در تصویر می بینید ، کتی کرکپاتریک نام دارد؛ کتی ۲۱ ساله به همراه نامزد ۲۳ ساله خود نیک برای جشن عروسی شان آماده می شوند. این عکس تنها چند دقیقه قبل از مراسم عروسی این دو جوان ، در روز ۱۱ ژانویه ۲۰۰۵ گرفته شده است. کتی مبتلا به سرطان است و بیماری وی در بدترین وضعیت خود قرار دارد؛

هر قدر سنم بیشتر می شود کمتر به قضاوت مردم در مورد خودم اهمیت می دهم. از این رو هر چقدر بزرگ تر می شوم بیشتر از زندگی لذت می برم ..حذف کردن آدم ها از زندگیم به این معنی نیست که از آنها متنفرم !!معنای ساده اش این است که برای خودم احترام قائلم ...هر کسی قرار نیست به هر قیمتی تا ابد با من بماند ...لط

وقتی مادرش درباره رنگ پرده های جدید با او صحبت می کرد لبخند ملیحی بر لب هایش نشست و چشم های سحرانگیزش شروع به درخشیدن کردند. خاطر جمع شد که آن سوی خط همه چیز رو به راه است و مادرش آنقدری آسوده است که مجال فکر کردن به چیزهای جزیی این چنینی را پیدا کند.رنگ پرده ها، گرد و غبار روی شیشه، چروک پیراهن و ش

آدم های خوبِ زندگی من رنگشان آبی ستهر صبح میشود کنارشان با دلِ گرم چای دارچین نوشید؛ لبخند از صورتشان نمیرود و از جنس آرامش مطلقند.آدم های خوبِ زندگی من مثل ساعتِ ده صبحِ روز آفتابی اندهمانقدر دلنواز و پرانرژی.تُن صدایشان با صداقت آمیخته شده.آدم های خوبِ زندگی من ساده و مهربانند مثل پیراهن گل دار م

میگفت هروقت غصهای دارید، بروید حمام و آنها را بشویید وقتی آب از سر و رویتان سرازیر میشود، اگر درست نگاه کنید غم و غصهها را میبینید که با آب شسته شده و میرود. هرچه غصه زیادتر باشد رنگ آب سیاهتر است.رنگ آب غصههای او ب بنفش میزد. آب سیاه و سیاهتر میشد، غصههای او اما تمام نمیشد. نمیدانس

سلام :)

ازتون میخوام به وب تربچه^^ برید وب جالب و شادیه، پشیمون نمیشد :)

آدرس:http://sn95ala.blogfa.com/?p=1

امضا:ME

_________________________________________________

هیچْ وَقت دَرْک نَکَردَم چیجوری تو بآب اِسفَنجی تو آب میرَن حَموم :/